تبلیغات
روانشناسی - علل پر خاشگری و خشونت در کودکان
































روانشناسی

 

كودكان‌ موجودات‌ در حال‌ رشدی‌ هستند و براساس‌ این‌ كه‌ در سال‌های‌ اولیه‌ زندگی‌ چگونه‌ تربیت‌ شوند و آموزش‌ ببینند، سبك‌ خاص‌ رفتاری‌ پیدا می‌ كنند. این‌ سبك‌ رفتاری‌ الگویی‌ تقریباً ثابت‌ و دائمی‌ برای‌ آنها به‌ وجود می‌آورد، و تعیین‌ كنندهِ نحوه‌ ارتباطات‌ و برخوردهای‌ آنان‌ نیز می ‌باشد. هر خانواده‌ در ارتباط‌ با فرزندان‌ شیوه‌ خاص‌ خود را دارد؛ و این‌ نحوه‌ برخورد، در تلاقی‌ با ساختار ژنتیكی‌ هر فرد، باعث‌ می‌ شود كه‌ شخصیت‌هایی‌ بسیار متفاوت‌ و متمایز شكل‌ بگیرند.

چرا بعضی از کودکان دروغ می‌گویند؟

دروغگویی نیز مثل سایر انحرافات اخلاقی و عاطفی ، خالی از علت نیست. عامل و انگیزه‌ها هستند که کودکان را در مسیر انحرافات قرار می‌دهند و یا برای سال‌های بعد و انحرافات عارضی در آنان ، زمینه‌سازی می‌کنند. بعضی از والدین با امتناع یکی دو تا از غرایز خیال می‌کنند که کار تمام شده و از سایر مسائل غریزی کودکان غافل می‌مانند.

به‌ طور كلی‌ خشونت‌ و پرخاشگری‌ بیشتر عامل‌ بیرونی‌ دارد و فقط‌ در موارد خاص‌ به‌ علل‌ درونی‌ مربوط‌ می‌ شود. والدین‌ در درجه‌ اول، بایستی‌ محرك‌های‌ محیطی‌ را كه‌ باعث‌ تحریك‌ خشم‌ و ایجاد خشونت‌ در فرزندشان‌ می ‌شود شناسایی‌ و سپس‌ برای‌ رفع‌ آن‌ به‌ كمك‌ روان شناسان‌ و متخصصان‌ اقدام‌ نمایند.

 

 



یک کودک در چه سنی از تنهایی وحشت میکند

کودک میان 8 تا 10 ماهگی شروع میکند به ترسیدن از تنهایی در این مرحله از زندگی کودک کمی وحشی و ناارام میشود.علتش هم این است که کودک حالا دیگر تصویر دقیق پدر و مادر خود را در ذهن خویش دارد یعنی دو نفری که بیش از دیگران از او مراقبت می کنند خوب شناخته و با چهره انها انس گرفته است پس بعید نیست که در این مرحله از زندگی کودک هر وقت که چهره پدر و مادرش را از خود دور دید احساس نتهایی و اضطراب کند یا از دیدن چهره بیگانگان به وحشت دچار شود به همین جهت اگر مجبورید که در ساعاتی از روز یک کودک 8 تا 10 ماه را به پرستاریا مادربزرگ یا همسایه ای بسپارید نخست باید کاری کنید که کودک با چهره ی این اشخاص اشنا شود و در اغوش انها احساس بیگانگی و غربت نکند .

بعدها یعنی از 4 سالگی تا 7 سالگی فرزند شما گرفتار اضطرابها و دلهره های شدیدتری خواهد شد این دلهره ها نتیجه گذر از مرحله کشمکش های درونی و کمپکس اودیپ است .مرحله ای که همه ی انسانها باید پشت سر بگذارند.در این مرحله کودک نسبت به پدر و مادر احساس خشم و خشونت میکند و از این بابت نیز خود را گناه کار میشمارد . پس بهنگام شب در اتاق خود جانوران درنده و دزدها و راهزنان خیالی را در نظر می اورد و خشم خود را به انها منتقل میسازد .در این مرحله بهتر است که فرزند خود را تنها نگذارید.


نوشته شده در دوشنبه 28 تیر 1389 ساعت 10:37 ق.ظ توسط سارا یکتا نظرات |


Design By : Pichak